Szczera relacja z drogi na szczyt

Martyna Wojciechowska, dziennikarka, podróżniczka, autorka książek, aktywistka, założycielka i prezeska Fundacji UNAWEZA.

Byłam zmęczona byciem silną” to zdanie Angeliki pasuje do tak wielu z nas. Na szczęście ta książka przypomni nam o sile znalezionej w bezsilności. Odwadze odszukanej w lęku. Marzeniach, które ocaliły nadzieję.

Joanna Chmura, psycholożka, CEO platformy On my way, blogerka

To bardzo osobista historia o pasji i miłości do gór oraz do…siebie. Jawi się jak inspirujący wykład z psychologii przeznaczony dla wszystkich, którzy znaleźli się  „w dołku”. Angelika pięknie pisze o zaufaniu, empatii, odwadze i wytrwałości w drodze po realizację marzeń. Po lekturze tej książki, którą bardzo polecam nie jeden(a) się „podniesie”,uwierzą, że dadzą radę.

Krzysztof Wielicki, alpinista

Zapraszam do lektury tego szczerego i bardzo świadomego zapisu procesu odkrywania mocy w niemocy. Angie w życiu towarzyszy choroba, ale na nią nie cierpi. Zawsze kieruje się sercem i tego nas uczy. Pokazuje własnym przykładem, że nasze nastawienie ma wielką moc. Prawdziwe marzenia budują się na trudnościach i przeszkodach, ale z miłością. Nie trzeba zawsze być iron manem, twardzielem z wygrawerowanym uśmiechem. Można pozwalać sobie na ludzkie słabości i na tym budować siłę w prawdzie. Zostań jej przyjacielem w podróży podczas wchodzenia na szczyty zaufania - dużo ważniejsze niż te geograficzne.

Jasiek Mela, podróżnik, działacz społeczny, tata trójki maluchów

Wiele lat temu poznałam Angelikę przy okazji Jej niezwykłej wyprawy na Kilimandżaro i od razu poczułam, że ta dziewczyna ma dar zarażania ludzi pozytywną energią!
Angie każdego dnia udowadnia, że niemożliwe nie istnieje i pokazuje nam, że ograniczenia często są tylko w naszych głowach. Odważnie i z wrodzonym wdziękiem zdobywa kolejne szczyty – te prawdziwe i te umowne, które każdy z nas napotyka na swojej drodze.
Polecam tę inspirującą książkę i uprzedzam, że może zmienić Wasze życie. Na lepsze!

Martyna Wojciechowska, dziennikarka, podróżniczka

Angelika to wyjątkowa istota. Krucha, pełna wdzięku blondyneczka, z której zawsze emanuje jasność. Nawet gdy cierpi, gdy jest smutna, to w jej oczach błąka się uśmiech. Znam jej życie, jej walkę o normalne życie, o szczęście, o każdy krok. Jest dla mnie tytanem, siłaczem, najprawdziwszym bohaterem zwykłego dnia. Gdy z nią rozmawiam zapominam o tym, że siedzi na wózku. Jest jak promień słońca, w cieple którego człowiek dobrze się czuje. Podziwiam ją, jej cierpliwość, wytrwałość, odwagę, pracowitość. Każde spotkanie z Angeliką dodaje mi siły i napełnia energią oraz myślą, że człowiek jest najwspanialszą i najpiękniejszą istotą na ziemi. Angelika jest otwarta na ludzi. Dzieli się z nimi swoimi radościami, zwycięstwami, cierpieniem, marzeniami. Wiem, że pomaga wielu osobom załamanym, bezradnym, cierpiącym, odmienia ich losy i uczy kochać życie: nie poddawać się, zaciskać czasem zęby z bólu i uśmiechać się mimo wszystko. Zawsze myślę o niej jak o ukochanej, niezwykłej córeczce… I trzymam za nią mocno kciuki.

Anna Dymna, aktorka Narodowego Starego Teatru, doktor honoris causa Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Założycielka, prezes i wolontariusz fundacji „Mimo Wszystko”

Są ludzie, którzy kiedy opowiedzą nam historię swojego życia, to stają się naszymi bohaterami. Do nich na pewno należy Angelika. Zabiera nas do swojego świata. Opowiada nam o pokonywaniu słabości i ograniczeń. O wspinaczce na osobiste ( ale również to realne, prawdziwe) Kilimandżaro. Książkę Angeliki opłaca się i warto przeczytać, ponieważ to najzdrowszy zastrzyk optymizmu, motywacji i zaufania do siebie, jaki można sobie wyobrazić.

Jacek Walkiewicz, psycholog